برای پیوستن به بهمن مرادیان پی در فیس بوک روی عکس کلیک کنید.

جستجوی این وبلاگ

۱۳۸۹/۰۳/۳۰

بیستم ماه ژوئن، از سوی سازمان ملل به عنوان روز پناهندگان تعیین شده است.

به نام هویت انسانی
امروز بیستم ماه ژوئن، از سوی سازمان ملل به عنوان روز پناهندگان و آوارگان ِ جهان تعیین شده است. هدف از این روز، جلب توجه جامعه جهانی به گرفتاری میلیون ها انسان است که به خاطر جنگ و یا آزار و اذیت، مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شده اند و به نقاط گوناگون کره زمین مهاجرت کنند.

از اولین روزها و ماه‌های حکومت ضد انسانی‌ جمهوری اسلامی، میلیونها نفر از هم وطنانمان برای حفظ جان خود و خانواده شان، مجبور به جلای وطن شدند، و این مهم همواره به دلایل سیاسی، عقیدتی‌، مذهبی‌ ، اجتماعی ،جنگ یا دلایل بسیاری برای مردم عزیزمان به اجبار صورت گرفته و در طی‌ سی‌ سال حکومت ظلم و جور آخوندی، بدون وقفهٔ ادامه داشته و در سالهای اخیر هم که دو چندان شده، به جرات میتوانم عرض کنم که میلیونها نفر ایرانی طعم تلخ اقامت اجباری در اردوگاه‌های سازمان ملل را چشیده اند، و در این سالها چه سختیها که متحمل نشدند و چه بلا‌ها که بر سرشان نیامد ،و حکومت خندان و راضی‌ از این خانه به دوشی‌ دشمنانش ،که همان ایرانیان دگر اندیش هستند، همانها که به دلایل مختلف رژیم تحت تأقیبشان قرار داد، یا مترودشان کرد، بر سر هموطنانمان چه آمد ؟ و چه خواهد آمد؟

اردوگاه های پر ازدحامی که پناهجویان در آنها زندگی می کنند، برای اسکان موقت آنان طراحی شده اند، ولی بسیاری از آوارگان جهان به ساکنان دائمی آنها تبدیل می شوند. کودکان در آنجا به دنیا می آیند؛ پدران و مادران در آنجا از دنیا می روند؛ مردم آنجا عاشق می شوند، ازدواج می کنند و حتی طلاق می گیرند. در خارج از اردوگاه ها، جهان در جستجوی راه حلی برای این مصیبت است، راهی که آنها را در امنیت به خانه بازگرداند یا به آنها یاری دهد تا در کشورهای جدید، خانه ای نو بنا کنند. در درون ارودگاه ها، پناهجویان در این امید، انتظار می کشند. این 34 میلیون پناهنده و آواره، بخشی از آسیب پذیرترین مردم جهان هستند. آنها در ضمن بخشی از سرسخت ترین افراد جهان را نیز تشکیل می دهند. در روز جهانی پناهندگان، ما نه تنها وقایعی را که این افراد از آنها جان سالم به دربرده اند، بلکه قدرت و روحیه ای را که به آنان توان زنده ماندن داده، به یاد می آوریم و پاس می داریم. و ما تعهد می کنیم که در کنار آنان بمانیم و به آنان در ساختن یک زندگی امن و رضایت بخش -- نه در حاشیه اجتماع، بلکه در قلب آن -- کمک کنیم. . حمایت از پناهجویان فقط حیطۀ فعالیت دولت ها و سازمان های غیردولتی نیست. این وظیفۀ همه ماست. در این روز جهانی پناهندگان، من همه را به یافتن راه های کوچک و بزرگ برای حمایت از این میلیون ها نفر در سراسر جهان تشویق می کنم -- افرادی که همان رؤیاهای ما را در سر دارند، افرادی که قدرت و شهامتشان بی مانند است، ولی به دلیل بحران هایی خارج از اختیار خود، آواره شده اند و اکنون امیدوارند که جهان آنها را به یاد بیاورد و به مبارزه برای آینده ای بهتر در کنار آنان، ادامه دهد. بیایید هموطنانمان را فراموش نکنیم.

پیمان ایرانی

یکشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۹ تهران ۱۴:۳۵ - ۲۰ ژوئن ۲۰