برای پیوستن به بهمن مرادیان پی در فیس بوک روی عکس کلیک کنید.

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰/۰۳/۱۰

قلم بر صفحـه می‌چرخد چه بی‌رَنگ.

چه اندیشه های بلندی که هیچ گاه به زبان نیامدند و هیچ قلمی آنها را به تصویر نکشاند و بر لوح تاریخ نقش نکرد. چه افکار سازنده ای که جز تخریب صاحبانش کاری نداشت و چه گوش های شنوایی که هیچ گاه خود شنیده نشدند.

و این «چه» عجب پُر رنگ است. در این دنیا دیدیم و شنیده‌ایم، کسانی را که به جرم تفکر، اندیشیدن، به جرم گفتن و نگفتن ناگفته ها، به جرم نگارش و البته به جرم بی جرمی محکوم شدند.

فضـــا تنگ، قفـس تنـگ و دلهــــا تنـگ

نفس خستــه، فضـــــا از جنس نیرنگ

هدف معلـــوم و مقصــودش هُـــویـــدا

ولـــــی پــــای رسیـدن می‌زنـد لَنــگ

از آن فــریــــــاد سـازنـــده خَبـــر کـــو؟

نَـــوا در نـــای خُفتــه می‌شـود زَنــگ

نـــویسم حرف دل بَــــر بـــاور خـویش

قلم بر صفحـه می‌چرخد چه بی رَنگ

در ایـــن آبـــــادی بــــی‌آب و آبــــــاد

بــه یـــاد روزگـــاران، دل چـــه دل‌تنگ

فضـــــا آکنــــده از بــــوی دورویــــــی

تـــو بــا خــون بــــرادر بَـــر سَــر جنگ

گذشتـــه کارشـــان بـــا ایــن اَ
راجیف

زننــد لاف تمـــدٌن، علــــم و فرهنــگ

نمانــــده آشیـــــان ای مــرغ حق؛ رو

کــــه بَــر دار مکافـــاتـــی چــو آونـگ

م.ش.شانی