برای پیوستن به بهمن مرادیان پی در فیس بوک روی عکس کلیک کنید.

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰/۰۲/۲۶

اكنون سكوت كردن برابر لعنت نسل آينده بر ماست!!!





به نام هویت انسانی




بر حق باید ایستاد تا زورپرست تسلیم حق شود. «دکتر ابوالحسن بنی صدر»




نسل من نسل بعد از انقلاب است، نسلى كه ساواك را نديد، گروهكهاى انقلابى را نديد، رهبر انقلاب را نديد، انقلاب را نديد.




تنها زور گویی ، تجاوز و جنایت این نظام تا گردن در فساد را دید !




ولى دوازده سال در مدرسه تعليمات دينى و انقلابى گرفت، گفتند معنى شاه ديكتاتورِ ظالمِ بى دين و ضد اسلام است، و انقلاب راه رسيدن به آزادى و استقلال و البته عملى كردن اسلام ناب محمدى است. در درس "انقلاب اسلامى ايران" خوانديم كه در زمان شاه دولت بر اساس قوانين اسلامى اداره نمى شد و فساد دربار باعث نارضايتى مردم شد، روحانيون از قدرت برخوردار نبودند و شاه به آنها توهين كرد و خشم عمومى را برانگيخت. ساواك مردم را سركوب مى كرد، به خانه ها حمله مى كرد و جوانان مخالف شاه را بازداشت و شكنجه مى كرد. خفقان شديد در ايران حاكم بود، وضيعت اقتصادى مردم خراب بود، شاه استقلال عمل نداشت. دانشگاه مكان امنى براى دانشجويان نبود. اسلام در حال نابودى بود... .
در درس انقلاب استاد به ما گفت: انقلاب كرديم تا ايران استقلال سياسى و اقتصادى يابد، انقلاب كرديم كه آزاد باشيم، جوانان و انديشمندانمان در زندان نباشند، اجنبى در امور كشور دخالت نكند، سرمايه هاى ملى ما را غرب استثمار نكند، فساد دربار از بين برود، مردم حاكم بر سرنوشت خود باشند، دانشگاهها آزاد باشند، قانون بر اساس اسلام باشد تا از فساد، دروغ، فقر، كلاهبردارى، تبعيض، شكنجه، توهين، سركوب، ظلم، دزدى و... خلاص شويم!! و حالا من از نسل انقلاب سوال دارم؛
چه بر سر آن همه وعده ها آمد؟
آن استقلال و آزادى كه شاه نداشت و شما به پدران ما وعده داديد كجاست؟
آن جمهورى كه بر اساس نظر مردم است و نه يك نفر كجاست؟
آن آزادى بيان و عقيده كه ساواك گرفته بود و قرار بود جمهورى اسلامى به ما بدهد كجاست؟
آن اقتصادِ پويا و ريشه كن كردنِ فقر كجاست؟
آب و برق مجانى چه شد؟
وعده فضاىِ آزادِ دانشگاهى چه شد؟
پاكسازى حكومت از فساد ميسر شد؟
آيا اسلام ناب محمدى در جامعه عملى شد؟
آيا ايرانى با عزت و افتخار شد؟؟
شما كه جواب ما را نداديد ولى ما جواب فرزندانمان را چه دهيم؟ آيندگان چه خواهند گفت؟
آيا نسلهاى آينده نخواهند پرسيد كه چرا خود سرنوشت كشورتان را انتخاب نكرديد؟ چرا به آنچه پدرانتان انتخاب كردند تن داديد؟ كتابهاى تاريخ صد سال ديگر در مورد ما چه قضاوت خواهند كرد؟ آيا همان سوالى را كه ما از شما مى پرسيم آنها از ما نخواهند پرسيد؟ آيا نخواهند پرسيد چطور ما در برابر بسيارى از رويدادها ساكت نشستيم؟ درد آور است آنقدر كه گويى مانند همان درسهاى ايدئولوژيك هر روز در هر خبر به شعور ما توهين مى كنند. از ما مى خواهند فقط به حرفشان گوش كنيم و هيچ نگوييم.




سكوت نسل بعد انقلاب بسيار بلند بوده آنقدر كه حتى حاكميت هم نتوانست آنرا تحمل كند و در نتيجه در حاليكه ادعاى آزادى حاصل از انقلاب دارند، زندانها را پر از همان انقلابيون و نسل بعد انقلاب كردند. همان نسلى كه دوازده سال هر گونه خواستند تعليمش دادند، و ما سكوت كرديم. دوازده سال به علاوه چهار سال دانشگاه ايدئولوژى حكومت را به هر طريقى به خوردمان دادند، و ما سكوت كرديم. تمام برنامه هاى تلويزيون، سريالها، فيلم ها و رسانه ها را تريبون تبليغات ايدئولوژيكى-دينىِ خود كردند و ما سكوت كرديم. هر چه توانستند انجام دادند تا نسلى مطيع و زودباور تربيت كنند، تا هرچه شد هيچگاه پرسش نكنيم كه آنچه ٣٣ سال پيش به پدران ما وعده دادند چه شد؟ اكنون ما نسل بعدِ انقلاب وظيفه داريم مسئوليتى را كه پدرانمان انجام ندادند، انجام دهيم. و اينبار با چشم باز سرنوشت كشورمان را بسازيم، نه با تندروى، نه با خشونت، نه با اطاعت كوركورانه بلكه با آگاهى، با شعور سياسى و جامعه شناسى و البته بدور از اشتباهات گذشته. ما در مقابل خيلى ها و بسيارى از رويدادها سكوت كرديم ولى همه ما در برابر تاريخ مسئوليم. فراموش نكنيم اكنون در مهمترين صفحات تاريخ كشورمان هستيم. اگر حالا سكوت كنيم نسلهاى آينده ما را لعنت خواهند كرد. سكوت الان ما مساوى است با لعنت و پشيمانى به اندازهِ يك تاريخ.


قرارمان این نبود که عزیزانی زندانی های دراز مدت بگیرند و بهترین سال های جوانی خود را در سیاه چال های جمهوری اسلامی بگذرانند و عده ای در خانه بمانند و تنها نظاره گر باشند!


قرارمان این نبود که عزیزانی خانه به دوشی را به جان بخرند و آواره ی کشورهای دیگر شوند و عده ای در خانه بمانند و تنها نظاره گر باشند!



قرارمان این نبود که در برابر اعدام و از بین رفتن گل های این مرز و بوم ساکت بمانیم و حتی هیچ عکس العملی از خود نشان ندهیم!



قرارمان این نبود که عده ای از مسیر خارج شوند و در اعتراضات خیابانی شرکت نکنند!


تا همين حالا ما بسيار پيروز بوده ايم. چرا كه پروژه ٢٠-٣٠ ساله حكومت براى تربيت نسلى پيروِ نظام را شكست داديم. ما نه تنها نسل مطيعى نشديم ، بلكه بت شكن تر از تمام پدرانمانيم، ما ٢٠ سال آموزش ديديم ولى شعورمان مصون ماند. در انتخابات سرمان كلاه گذاشتند ! ولى ما نيز آبرويشان را برديم. ما سركوب شديم ولى خاموش نشديم. ما محدود شديم ولى نابود نشديم. ما شكنجه شديم ولى نشكستيم. ما زندانى شديم ولى آزادى را آموختيم، و ثابت كرديم نسلِ دوم را نمى توانيد فريب دهيد. ما برعكس شما از تاريخ درس عبرت مى گيريم. ريشه هاى ما درين سالها آنقدر عميق و قوى شده اند كه تبرهاى شما هرگز نخواهند توانست سبزى ما را نابود كنند. و ما نه فقط به خاطرِ خود بلكه به خاطر تاريخ و نسل آينده سكوت را در مبارزه با این نظام تحریم مى کنیم. ديگر بهانه اى براى اعتراض نكردن و ساكت ماندن نمى توان يافت.


یادمان باشد و از یادمان نرود ، اگر ما به عقب برویم ، آنها به سمت ما می آیند !


یادمان باشد و از یادمان نرود ، اگر پای پس بکشیم ، در برابر عزیزانی که در این راه ، جانشان هزینه ی آزادی آینده ی کشور شد ، مسئولیم !


چه زیباست همگی دست به دست هم دهیم و کشورمان را آزاد کنیم.




بهمن مرادیان پی


«بهمن بهنود»