برای پیوستن به بهمن مرادیان پی در فیس بوک روی عکس کلیک کنید.

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۰/۱۲/۰۶

فازی جدید در اعتراضات 99 درصدی ها!


بهمن مرادیان پی:فازی جدید در اعتراضات 99 درصدی ها!


فرستادن به ایمیلچاپ
Share


bahman moradian

جنبش 99 درصدی ها و یا همان جنبش "اشغال occupy" رو به جلو حرکت می کند و در تلاش است ، که هر روز شفاف تر و رادیکالتر خواسته هایش را عنوان کند. خواسته های این جنبش ، خواسته های اکثریت توده ی مردم است. نسلی که با تکنولوژی روز بیشتر سر و کار دارد ، با نسل قبل خود ادغام شده و تشکیل یک جنبش قوی انقلابی داده است و تمام تلاش و هدفشان ، تغییر دنیا و بدست آوردن قدرت تصمیم گیری در عرصه اقتصاد و نیز سیاسی است. بخشی از مهم ترین خواسته های این جنبش وجود اختلاف و تبعیض طبقاتی، فقر، نبود کار و بحران اقتصادی فعلی است ! عدم رفاه اجتماعی و اقتصادی، باعث بوجود آمدن اصطکاک در دل اجتماع می شود و این یکی دیگر از نتایج نظام سرمایه داری است. این جنبش از کار مزدی متنفر است و از اختلاف طبقاتی که نظام سرمایه داری باعثش شده، انزجار دارد. شرکت کنندگان درجنبش های اعتراضی 99 در صدی ها و اشغال و... از این وضعیت رنج می بَرند و تمام تلاش آنان این است که بتوانند در روند تصمیم گیریها در جامعه نقش داشته و موثر باشند. نسل انقلابی و رادیکال جدید از این که اکثریت جامعه دستشان به جایی بند نیست، خشمگین هستند و این را هم عنوان می کنند ، که چرا باید بخش کوچکی از جامعه در رفاه کامل باشند؟ توده ی مردم از این ناعدالتی به تنگ آمده اند و از نبود کرامت انسانی در جوامع تحت حاکمیت سرمایه داری به ستوه آمده اند! این نسل بر این باور است که با از بین رفتن سرمایه داری مشکلات از بین می رود و از این بحران اقتصادی فعلی، کاسته می شود. نسل معترض و انقلابی ، نظام سرمایه داری را مقصر اصلی این نوسانات و بحران جاری می داند و این را می داند که در نظام های سرمایه داری همیشه بخش اقلیتی از جامعه در رفاه هستند. به باور این نسل ، ننگین ترین فرهنگ جاری در جوامع سرمایه داری ، تقسیم نادرست عدالت،ثروت و سرمایه های اجتماعیست!

wallstreet_15022012

به صراحت می توان به از خود کامگی نظام سرمایه داری اشاره کرد و این هم یکی دیگر از مواردی است که باعث اختلال در چرخه ی اجتماع شده و حتی در گذشته هم کارگران و زحمتکشان جوامع از این مورد صدمات فراوانی دیده است !ادغام تمامی این موارد را می توان در یک نمای کلی نشان داد. اتفاق جالبی که در تجمع اعتراضی هفته گذشته روی داده است ، استفاده از ماسک های کارل مارکس رهبر انقلابی در دل اعتراضات بوده است. این حرکت نشان دهنده ی این است که اجتماعات اعتراضی رادیکالتر شده و استفاده از ماسک های کارل مارکس یعنی نه شفاف تر به نظام سرمایه داری و قوانین ارتجاعی اش، یعنی نقد روشن مارکس به سرمایه داری، یعنی خواستن تغییرات اساسی .با تمام تلاشی که مدیای راست، دولتمردان سرمایه داری و کارشناسان و تئوریسین های سرمایه داری انجام داده اند تا کمونیسم و مارکس را از گردونه خارج کنند و دائما سعی بر این داشته اند که دولتهایی که اسما بنام کمونیسم یاد میشوند مانند کوبا و چین و شوروی را به عنوان کمونیسم مطرح و نقاط ضعفشان را نقاط ضعف کمونیسم عنوان کنند و بگویند کمونیسم مرد و مارکس دیگر کهنه شده و بدرد نمیخورد،بگویند کمونیسم یعنی استبداد، یعنی سرکوب، آری شوروی وچین و... حکومتهایی سرکوبگر بوده اند اما اینها بخشهایی از نظام سرمایه داری بوده اند و نه کمونیسم. شوروی سرمایه داری دولتی بود که هدفش ابرقدرت بودن و صنعتی کردن روسیه بود و چین هم که چیزی از سرمایه داری امریکا کم ندارد. اما همه این تلاشها برای کوبیدن کمونیسم و مارکس بی نتیجه بوده و حال ما مشاهده می کنیم که نسل جدید ، کمونیسم مارکس و نقد مارکس به دنیای سرمایه داری امروز را طلب کرده است و از فقر، جامعه ی طبقاتی و ناعدالتی بیزار است و خواهان عدالت، برابری و آزادی بی قید و شرط در تمامی جوامع است و تبعیض را یک عنصر منفی میداند و روی آوردن به نوشته های کارل مارکس و تجدید چاپ و پرفروش تر شدن کتاب های او مانند سرمایه و مانیفست کمونیست نسبت به قبل، خود نشان دهنده ی این است که کارل مارکس در دل جوانان انقلابی جا دارد و نقد او به سرمایه داری پابرجاست و برای برون رفت از بحران فعلی باید به نقدش و راهکارش توجه کرد.

این مطلب در نشریه جوانان کمونیست 542 منتشرشده است. نشریه را از لینک زیر میتوانید دانلود کنید:

http://www.mediafire.com/?t1a86nuih8p47nb