برای پیوستن به بهمن مرادیان پی در فیس بوک روی عکس کلیک کنید.

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۱/۰۱/۲۴

سرمایه داری و قلب نکبت بار سلفریدجرز


به نام هویت انسانی

در عصر ما ،در آفریقا و آسیا ، نان نیست و سفره ها خالی از نان و مملو از شرمساری هستند ، ولی در پاره ای از مناطق و در این گوشه از دنیا ، در قلب ننگن دنیای سرمایه داری ، مکان هائی هستند که هزار پوند ، پول خرد است و در این مکان ها مهر و محبت جایگاهی ندارد !  نا برابری و تبعیض بیداد می کند ! عده ی کمی که یک درصد از کل جامعه هستند ، آنقدر دارند و عده ی کثیری از جامعه ، آهی در بساط ندارند ! وجود سرمایه باعث غرور و غرور هم آبستن ، از خودبیگانگی است !

London Selfridges
 در واقع ویروس سرمایه داری ، از پدر و مادری به اسم ، غرور و از خودبیگانگی متولد شده است ! در پاساژ سلفریدجز واقع در بریتانیا ، بوی تعفن و نابرابری را ، می توان حس کرد ، زیرا دنیای داخل پاساژ ، با بیرون ، مایل ها با هم فاصله دارد ! فاصله ای که قلب هر انسانی که کرامت داشته باشد را ، به درد وا می دارد ! در داخل سلفریدجرز شراب و کالاهایی با قیمت های مریخی سلف می شود ! ولی در بیرون پاساژ ، درست پشت دیوارهای آن ناکجاآباد ، همه روزه می توانید شاهد باشید ، که به دلیل ناتوانی و این که دنیای سرمایه داری نسل جدید را از بازار کار بیرون کرده و مورد استفاده قرار نمی دهد ، جوان هایی هستند که دست به کارهایی مثل نواختن ساز و یا کار دستی و سرگرم کردن عابرین می زنند ! این حرکت برای اخراج از گردونه ی کار و اقتصاد جامعه ، توسط یک درصدی ها است !نسل جدید و جوان باید برای بقا ، پول و نانی برای زنده ماندن تهیه کنند ! آِیا این رسم انسانیت است که یک شیشه شراب 3000 پوند و مواردی که برق به جان آدمی وارد می کند باشد و عده ای هم نان نداشته باشند و برای به دست آوردن 20 پوند ، تنها 20 پوند صبح تا شب ، شب تا صبح ، در تکاپو و دویدن و مشغول کارهای طاقت فرسا باشند ! کجاست آن دنیایی که مکررا ، تبلیغش می کنند ؟  کجایند انسان هایی که مدام سنگ انسانیت را به سینه می زند ! برای انسانیت تنها ظاهر و شبه انسان بودن ، کفایت نمی کند ،  همه باید همبسته باشیم و صدا را بر آوریم و بگوییم که از این سیستم ننگ بار سرمایه داری به تنگ آمده ایم ، باید بگوییم که خواهان تغییرات اساسی هستیم ،باید صدا ای رعد آسا بر آوریم ، که ما خوان یک رفاه اجتماعی و برگشتن به امور اقتصادی و بازار کار هستیم ، باید بگوییم که ما هم باید در جامعه به حساب بیاییم ، باید  خواسته ی خود را به گوش یک درصدی ها برسانیم و همه با هم در روز اول ماه مه ، این سیستم را زیر فشار بگذاریم و خواسته هایمان را که بخش عظیمی از اجتماع هستیم ، همان 99 درصدی ها ، جامع عمل بپوشانیم و بازتاب وسیع تری به آن ها بدهیم . ما باید خواهان حقوق انسانی امان باشیم و صدایمان را  برای یک درصدی ها به اشتراک بگذاریم و بگوییم که به چه دلیل شما باید در آسایش و رفاه کامل باشید و ما نه ؟ باید این را بگوییم که ما خواهان عدالت ، برابری و آزادی به دور از هر گونه تبعیض هستیم.

زنده باد کرامت انسانی
زنده باد زندگی
با مهر
بهمن مرادیان پی
(selfridges london shopping centre)